Ne zaman beni biri sıkıştırsa, bu blogun linkini verip en az hareketle herşeyi açıklamış olmak istiyorum. bak oku burda neler yazıyor demek. çünkü bazı yazıları unuttum bile. fakat en kısa öz en az enerjiyi harcayarak açıklamak. tekrar tekrar kelimeleri düşünceleri birbiri ardına sıralama gereği kalmadan. güçsüz hissediyorum kendimi anlattıkça. en taze üzerinden vakit geçmemişken o an ki duygularımla yazdım buraya. şimdi veya sonra tüm başımdan geçenleri hiç sansürsüz anlatmaya kalkışsam biliyorum yine kendime sakladıklarım olacak. burası öyle dğeil. en sıkıldığım en patladığım anlarda ikinci düzeltmelere girişmeden yazdıklarımı kontrol etmeden aktardım.
çocukluğumda yaşadıklarım mı yoksa yaşamımım belli ??? gitmesi mi beni bu hale getiren bilmiyorum. inanmıyorum sırf ensest tacizlerin, diğer tacizlerin bir insanın hayatını kaydırabileceğine. yaşamış olmama rağmen inanmıyorum. bu kadar etkileyemez gözümde. başka şeyler olmalı. ailemin ilgisizliği katlanmalı. tuhaf bir çocuk oluşum doğru düzgün arkadaş edinememem tuz biber olmalı. aile dışında çevrem olmayışı hesaba katılmalı. annemin bize küfür etmeyi öğretir diye yaştlarımızdan uzak tutması hesaba katılmalı. koca yaşıma rağmen ne madden ne manen hayatı bilmemem hesaba katılmalı. ama tüm bunlar etkiler mi sonuçlar mı bilmiyorum. belki zincirlweme gitti herşey. sonuçlar başka sonuçların etkisi oldu. bilmiyorum...
ilginç koca yaşımda anca bir iki insan çıkıp senin sorunların var gibi cümlesini sarfetti. bunları üstelik şu son bir seneye denk geliyor. yoksa ben mi anlamaya başladım. görmeye kabullenmee başladım?
hiç bir şeyi bilmiyorum. bu halimden nefret ediyorum.
burayı söylesem bak bunları ben yazdım desem ne olacak? en güvendiğim kişileri seçmeye çalışıyorum aklımdan. yok olmuyor. beni daha çok yaralar bilmeleri... nasıl davranırlarsa davransınlar, ister daha içten, anlayışlı, ister eskisi gibi. davranışları hep gözüme batar. bu yüzden böyle davranıyor derim. sürekli şüphe içinde kalırım. biliyorum kendimi.
kendiimi düzeltemiyorum. biliyorum da noluyor? bana göre bir hatayı düzeltmek için önce o hataya sebep olan etkiyi kaldırmak gerekir. yosa baştan savma, derme çatma bir çözüme ulaşırsın. etki orda durdukça sonuçları aynı olur. ha, derine inmek gerekiyor öyleyse. ama bilmiyorum ki kendi kendimeyim anılarımla. nasıl düşünmeliyim, kendime nasıl yanaşmalıyım, nasıl davranmalıyım bilmiyorum... yardıma ihtiyacım var.
benim bi psikoloğa ihtiyacım var.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
1 yorum:
inan psikologlar care falan degil.En iyi seni anlayabilecek psikolog kendinsin unutma..Kimse senin hayatın için savasmaz düşünmez senden baska..
Yorum Gönder