Hiç birinizi kırmak istemiyorum

Herşey güzel güzel giderken yine bir ufak söz bir ufazık davranışımla herşeyi berbat ediyorum. Ailem bana küsse hiç kimse umrumda olmaz. Ama arkadaşlarım küsmesin. Onlar bana sırtını dönünce hayattan nefret ediyorum. Kendimi çok kötü hissediyorum. Annem bana kızsa bağırsa, umrumda olmaz. Biri bana darılsın kırılsın, kafamı kırmak istiyorum. Hatalar yapıyorum. Dengesiz bir insanım. Düzgün olamıyorum. Ama arkadaşlarım benden vazgeçmesin. Şu hayatta tek dayanaklarım onlar. Özür dilerim binlerce kez. Ama affettirmez biliyorum. Herieyden vazgeçiyorum. Yaşamayı bu dünyaya gelmiş olmamayı istiyorum. Ailem gibi gördüğüm, ilgi sevgi gördüğüm. Ailemden daha fazla yanımda olan insanlar. Ama kırıyorum bir şekilde. Hayattan soğuyorum. Telefonumu kapatıyorum. İnternete girmiyorum. Hayatta dğeilmiş gibi davranıyorum. Çünkü bunu istiyorum. Özür dilerim binlerce kez. Burayı bilmiyorsun, okumuyorsun. Nasıl affediceksin. "Zamanın geçmesini" bekliyip sonra hiç bişey olmamış gibi yine konuşabildiğim zamanları beklicem. Yüzsüzlüğe vurucam. Çünkü özür dileyemiyorum. Kendimi affettiremiyorum. Özür dilerim demek yeterli olmuyor. Gerçekten içimden gelerek dediğime inandıramıyorum...

Özür dilerim...