Pcden uzak kaldım

Ders çalışamıyorum. Zamanım yok. Ufak tefek boş aralarım oluyor. O sırada canım çekmiyor. Pc'ye dokunamıyorum bile. İşimi bile halledemiyorum. Vaktim yok!

Bilgisayar bağımlılığım duruluyor yavaş yavaş. Ama içten içe durulsun istemiyorum. Yine zamanı unutayım. Zaman mekan algım yitsin. Ama yok diyorum bak topu topu bir yılın kaldı. Süper büyük hedeflerin isteklerin var. Onlara ulaşmak için çalışmalısın. Kendi kendimi çalışırken hayal ediyorum :) Ama o ilk başlangıç ateşini veremiyorum kendime. Çok maymun iştahlıyım. Ve şu aralar gerçekten çok zor, normalden daha zor bişeye odaklanmam. Biraz çok az geçti gibi. En azından kendi düşüncelerimle kendi kendimi boğmuyorum. Ama hala tam düzlüğe çıkmış değilim. Bekliyorum. Neyi bekliyorum emin değilim. Zamanı gelicek. O zamanın gelmesini değil; gelmiş olmasını bekliyorum. Gelmesini beklesem yine o bulamadığım ateşe ihtiyacım olacak. Yok öylesini istemiyorum ben. Bana hazır yapılmışı verilsin :)

Bunları bir yana bırakırsak;
Yine "bir ara" yazacağım, anlatacağım çok şey var. Anlamadığım çok şey var. Anlamadığım halde anlatmak istediğim çok şey var. Vaktim yok!

Hiç anlamadığım şeyler de var... Hatta basbaya anlamıyorum. İnsan ilişkilerinde çok berbatım. Hmm.. Yaşam koçu filan tutayım ben, nereye harcasam karar veremeyeceğim kadar çok param olunca :)

Başka bişeyler dicektim ama unuttum. Umursamama huyumu geri edindim. Mutluyum. Mutlu olduğum için mi kendimi daha mutlu kılacak takmama alışkanlığımı geri getirdim, yoksa mutlu olma sebebim bu hale getirdi bilemiyorum. Mutlu olma sebebim ne? Tam emin değilim.

Bir yıl boyunca görüşemeyeceğim arkadaşım geldi. Ama ben onu görmeye gidemiyorum vakitsizlik yüzünden. O kadar ters bir zaman oldu ki. Başka bir arkadaşımı ise bir yıldır görmedim, göremiyorum yine.

Eskiden olsa (şöyle bir ay geriye gitmek yeter) çok feci takardım buna. Sabah kalktığımda, gün boyu, yatarken hep aklımda olurdu. Şimdi çok takıyor değilim doğrusu. Umursamaz olmadım tam anlamıyla, ama biliyorum bir ileri derecesi umursamaz olmak, sonra gamsız olmak. Gamsız olamam ben. Çok fazla düşünüyorum. Tekrar tekrar, bana bir yararı olmayacak düşünceleri tekrar ediyorum... Ama böyleyim işte.

Buluşmaya gidebilsem bi ara güzel olacak. Ama yok...

Pff... Buna da razıyım. Bu kadarına bile. Bu da bişeydir di mi?

Hmm asıl diyeceğim konudan saptım sanırım. Ama hatırlamıyorum şuan neydi...