Yok hatam, yok şakam (e hani mükemmelim ya)

İnsan kendini görmüyor. Ben de öyle.

İnsan kendini mükemmel sanıryor. Ben de öyle.

İnsan diğer insanlardan nefret ediyor. Ben de öyle.

İnsan kendinin farklı olduğunu düşünüyor. Ben de öyle.

İnsan başka insanlara "o insansa ben değilim" gözüyle bakıyor. Ben de öyle.

İnsan diğer insanları salak buluyor. Ben de öyle.

İnsan bazen kendinin insan olmadığını düşünüyor. Ben de öyle.

İnsan her istediği olsun istiyor. Ben de öyle.

İnsan her konuda haklı olduğunu düşünüyor. Ben de öyle.

İnsan kendinde olmayan yetenekleri aslında varmış gibi hissediyor. Ben de öyle.

İnsan hep diğer insanları suçluyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli başkası olmak istiyor. Ben de öyle.

İnsan kendini başkalarından üstün görüyor. Ben de öyle.

İnsan çok burnu havada bir varlık. Ben de öyle.

İnsan sürekli kendini düşünüyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli düşünüyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli birşeyleri düzeltmek istiyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli hata yapıyor. Ben de öyle.

İnsan başkasının hatalarını kabul etmiyor. Ben de öyle.

İnsan bazen yalnız kalmak istiyor. Ben de öyle.

İnsan biraz saygı arıyor. Ben de öyle.

İnsan biraz sevgi istiyor, sanki hiç seveni yokmuş gibi. Ben de öyle.

İnsan önce kendini hayattan soyutluyor, sonra başkalarının onu aramamasından şikayet ediyor. Ben de öyle.

İnsan özlüyor. Ben değil.

İnsan seviyor. Ben değil.

İnsanlar nefret etmiyor. Ben ediyorum.

İnsan sıkılıyor. Ben de öyle.

İnsan bunalıyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli kendiyle hesaplaşma içersinde. Ben de öyle.

İnsan sürekli eleştiriyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli çalışıyor, didiniyor. Ben değil.

İnsan bıkıp, usanıyor. Ben de öyle.

İnsan mutlu olmak istiyor. Ben de öyle.

İnsan kendi kendini üzüp, kadere laf atıyor. Ben de öyle.

İnsan bişeylere sahip olmak, işte benim bu demek istiyor. Ben de öyle.

İnsan hiç yaşamamış gibi ölüp gitmeyi istemiyor. Ben de öyle.

İnsan hiç ölüm biçimini akıl almaz bir vahşet olarak düşünmüyor. Ben de öyle.

İnsan hayaller kuruyor. Ben de öyle.

İnsan umut arıyor. Ben de öyle.

İnsan duygusal bir varlık. Ben de öyle.

İnsan çok duygusuz bir yaratık. Ben de öyle.

İnsan sürekli pişman oluyor. Ben değil.

İnsan keşkelerle yaşıyor. Ben değil.

İnsan elinden yiten şeylere üzülüyor. Ben de öyle.

İnsan hiç sahip olamadıklarına üzülüyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli sahip olamadıklarını düşünüyor. Ben değil.

İnsan kendini bi bok zannediyor. Ben de öyle.

İnsan başkalarını üzerek kendini güçlü hissediyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli çıkarlarını gözetiyor. Ben de öyle.

İnsan hayattan nefret ediyor. Ben de öyle.

İnsan ufak bişeylerden mutlu olmayı biliyor. Ben de öyle.

İnsan en ufak şeylerden kendini üzmesini biliyor. Ben de öyle.

İnsan çok oksimoron bişey. Ben de öyle.

İnsan iç çatışmalarla dolu bir varlık. Ben de öyle.

İnsan çok unutkan. Ben de öyle.

İnsan kendine ait olanı "kuzgun" sanıyor. Ben değil.

İnsan karmaşık bişey ya. Ben de öyle.

İnsan tuhaf. Ben de öyle

İnsan çok şey istiyor. Ben de öyle.

İnsan sürekli "sistem" diyor. Ben değil (hell no!).


Sıkıldım yine her zaman ki gibi. Yazmayı düşündüğüm çok şey var. Hiç birini yazamıyorum. Yazmayı düşündüklerimin toplamının özeti bu. 3-5 gblık veriyi ziplemek gibi oldu benim yaptığım. Ama idare edin işte. İngilizce dersinde vardı, internal conflict. Bunun gibi bişey. "kahramanın kendi içindeki çatışmaları". Duygu ve düşünceleri. Bir de external olanı var. "kahraman" dan bağımsız olaylar. Kahraman benim burda.

Yukardaki yazıyı ikinciye kontrol etmedim. Aynı şeyleri tekrar tekrar yazmış olabilirim. Aklıma ne geldiyse yazdım. Kendi kendime bile bile iğne batırmak gibi geldi.

Şöyle boş bi arazi bulsam yırtınırcasına bağırsam. Ne güzel olur.